پادشاه جوان نپذيرفت . . . ولى در آخر كار ، پانزده روز به وزير مهلت داد . در اين مدّت پانزده روز ، وزير ده تن از بزرگان علماى اهل سنّت كه در زمينه‌هاى تاريخى ، فقهى ، حديثى ، اصولى و بحث و گفت و گو مورد اعتماد بودند را گرد آورد و ده تن از عالمان بزرگ شيعه را نيز جمع كرد . اين گردهمايى اوّليّه در ماه شعبان و در مدرسهء نظاميّهء بغداد صورت گرفت و طىّ اين نشست بنا شد كه كنگرهء مورد نظر شاه بر اساس اين پيش شرطها برپا شود كه : 1 - زمان گردهمايى و مباحثات از صبح تا شامگاه ادامه يابد و جز هنگام نماز و صرف غذا و استراحت ، وقفه‌اى در آن پيش نيابد . 2 - گفت و گوها و سخنرانىها بايد بر اساس مدرك و منابعى باشد كه مورد اعتماد هستند و كتاب‌هايى كه داراى اعتبار مىباشند ، نه از روى شايعات و شنيده‌ها . 3 - هر سخنرانى و گفت و گويى كه در اين كنگره صورت بپذيرد بايد نوشته شود . در روزى كه براى برپايى اين گردهمايى تعيين شده بود پادشاه و وزيرش و مسؤولان نظامى و